Kendi mülakatımda bu soru geldiğinde bir an durakladım. Aylarca tirat çalışmıştım, nefes egzersizi yapmıştım, ama kimse bana “neden tiyatro?” sorusuna nasıl cevap vereceğimi öğretmemişti. O anda fark ettim ki hazırlanmadığım tek şey buymuş.
Bu Soru Aslında Ne Soruyor?
Jüri, ezberlenmiş bir cevap duymak istemiyor. “Küçüklüğümden beri hayalimdi” gibi cümleler o kadar çok tekrarlanıyor ki artık hiçbir şey anlatmıyor. Aradıkları şey, sizin gerçekten bu alanla bir ilişkiniz olup olmadığı. Yani soru aslında “neden tiyatro” değil, “tiyatroyla aranızda ne var” sorusu.
Tiyatro Tarihini Ezberlemeden Öğrenmek
Herkes size Özdemir Nutku’nun kitaplarını okumanızı söyleyecek, doğru da. Ama bir sınava üç ay kala bu kitapları baştan sona ezberlemeye çalışmak hem gerçekçi değil hem de işe yaramıyor. Daha iyi bir yol var: geniş ama sığ bilgi yerine, birkaç oyunu ve birkaç ismi gerçekten iyi tanımak. Bir Çehov oyununu izleyip üzerine düşünmüş olmak, on farklı yazarın adını ezbere sayabilmekten çok daha değerli. Jüri sizi sınava çekip derinleştirdiğinde, gerçek bilgi ile ezber hemen ayrışıyor.
Kendi Cevabınızı Nasıl Kurarsınız
İyi bir cevap genelde şu üç şeyden birini içerir: sizi tiyatroya çeken belirli bir an, izlediğiniz ve sizi değiştiren bir oyun, ya da üzerinde çalıştığınız bir rolün size öğrettiği bir şey. Genel ve büyük cümleler kurmak yerine, küçük ve gerçek bir detaya odaklanmak her zaman daha inandırıcı. “Tiyatroyu çok seviyorum” değil, “Martı’yı izlerken Nina’nın son sahnesinde fark ettiğim şey…” gibi bir başlangıç, jürinin karşısında çok farklı bir izlenim bırakır.
Kendi Cevabımdan
Ben o gün gayet basit bir şey söyledim: sahnede olduğum anlarda zamanın nasıl farklı aktığını anlattım. Mükemmel bir cevap değildi, hatta biraz dağınık konuştum. Ama gerçekti, ve jüri bunu fark etti. Sonradan öğrendiğim şey şu: mükemmel cevap diye bir şey yok, dürüst cevap var.
Birlikte Hazırlanalım:
Konservatuvar sınavına hazırlanmak sadece bir metni ezberlemek değildir. Doğru nefes, sahne duruşu, duygu aktarımı ve en önemlisi jüri karşısında kendine güvenmek ister. Ben bu sürecin her adımını bizzat yaşamış biri olarak, öğrencilerime sadece teknik değil, o sınav gününe hazır bir zihin de kazandırmayı hedefliyorum.
Ataşehir’deki stüdyomda, birebir ve küçük grup derslerimiz ile; hayal ettiğiniz o okulun kapısından geçmeniz için yanınızda olacak, belki de sizi sahnenin de ötesine taşıyacak o ışığı, birlikte yakacağız.
Sahnede buluşmak dileği ile…
Perde!
Comments are closed